31maart, een Stabat Mater op de radio,
helemaal in de sfeer van Pasen,
maar voor mij is het 'oudejaars avond', mijn laatste dag 65.
Buiten waaien bomen om alsof het herfst is.
Mijn huis krijgt de volle storm op de gevel, er zijn onlangs een paar 'hoge bomen vangen veel wind' omgehaald.
Het onweer komt steeds dichterbij, de kamer in het volle bliksemlicht, ramen trillen van de donder, regen klatert in de schoorsteen.
Vorige week fietste ik zonder jas over de Veluwe.
Dit is dus echt Nederland:
4 seizoenen in één week.
Ik hoop paaszondag op lente, dan staan we met een groep campers in Twente.
Paasrituelen in Ootmarsum&Denekamp, paasontbijt&paasvuur op de camping.
Morgen dus weer één april, het was een heftig jaar.
Wat had ik anders verwacht? Mijn leven is toch altijd heftig?
Toch had ik het deze keer niet helemaal zelf in de hand.
Het 'jaartje op reis' was geweldig! maar de winter was zwaar.
Ik heb zo lang ik weet al last van de donkere maanden, mijn jaren in (sub)tropische landen hebben dit bevestigd. Dus zou ik 3 maanden naar Suriname ontsnappen.
Toen ik 1 oktober terug kwam van de Turkije reis kwam een slecht gezondheidsbericht van mijn broer Pieter, dus ging ik naar Praag.
De geweldige Vagebond-reis had mij veel energie gegeven, bovendien was ik verliefd en die vlinders lieten mij vliegen! Ik kon alles aan en dat hadden we in Praag ook nodig.
helemaal in de sfeer van Pasen,
maar voor mij is het 'oudejaars avond', mijn laatste dag 65.
Buiten waaien bomen om alsof het herfst is.
Mijn huis krijgt de volle storm op de gevel, er zijn onlangs een paar 'hoge bomen vangen veel wind' omgehaald.
Het onweer komt steeds dichterbij, de kamer in het volle bliksemlicht, ramen trillen van de donder, regen klatert in de schoorsteen.
Vorige week fietste ik zonder jas over de Veluwe.
Dit is dus echt Nederland:
4 seizoenen in één week.
Ik hoop paaszondag op lente, dan staan we met een groep campers in Twente.
Paasrituelen in Ootmarsum&Denekamp, paasontbijt&paasvuur op de camping.
Morgen dus weer één april, het was een heftig jaar.
Wat had ik anders verwacht? Mijn leven is toch altijd heftig?
Toch had ik het deze keer niet helemaal zelf in de hand.
Het 'jaartje op reis' was geweldig! maar de winter was zwaar.
Ik heb zo lang ik weet al last van de donkere maanden, mijn jaren in (sub)tropische landen hebben dit bevestigd. Dus zou ik 3 maanden naar Suriname ontsnappen.
Toen ik 1 oktober terug kwam van de Turkije reis kwam een slecht gezondheidsbericht van mijn broer Pieter, dus ging ik naar Praag.
De geweldige Vagebond-reis had mij veel energie gegeven, bovendien was ik verliefd en die vlinders lieten mij vliegen! Ik kon alles aan en dat hadden we in Praag ook nodig.
Het werd een moeizame winter.
Ik besloot niet buiten Europa te gaan, maar de 'reden' van mijn verliefdheid vertrok helaas wél naar verre zonnige oorden. Ik had het koud en voelde me alleen.
Voor de Kerstdagen en Oud&Nieuw vloog ik naar mijn zoon Floris&lief in Malta.
Heerlijk! om te baden in het zonlicht en de warme energie van jonge mensen.
In januari had ik ruim afspraken en bezigheden in NL.
Mijn onderhuurder in Groningen ging mijn flat verlaten. Ik had inmiddels al besloten dat ik dit 'daalders plekje' niet kon missen, dus ik ging terug in mijn flatje aan de voet van de A-kerk. Gemeubileerd voor verhuur, dus IKEA, mijn eigen sfeertje nog in de opslag.
In de regen en winterse duisternis, dat viel tegen,
dus maar weer een weekje naar Malta.
Februari. In Bergentheim stond een boomrooi-dag op de agenda: ik had kapvergunning voor 7 grote bomen. Dat zou een hoop werk, licht en hout opleveren.
Een boomacrobaat met zaag&kabels, zijn vader met een hakselaar.........
Zonen Alexander&Floris en nog een paar stoere sterke vrienden ........
Resultaat: volop licht in huis en schuren vol haardhout.
Ondertussen werden mijn privé spullen weer uit de kelder gehaald en terug gebracht naar mijn senioren appartement, dat na 11 maanden bewoning door een expat uit Azië heel erg vies was. Genoeg werk dus.
Heerlijk om weer tussen mijn lieve vriend(inn)en in Groningen te zijn.
Ik besef terdege dat het heel belangrijk is dierbaren vlakbij te hebben, die je brievenbus leeghalen, plantjes verzorgen, koffie&wijntje en warme schouders hebben.
Ik besloot niet buiten Europa te gaan, maar de 'reden' van mijn verliefdheid vertrok helaas wél naar verre zonnige oorden. Ik had het koud en voelde me alleen.
Voor de Kerstdagen en Oud&Nieuw vloog ik naar mijn zoon Floris&lief in Malta.
Heerlijk! om te baden in het zonlicht en de warme energie van jonge mensen.
In januari had ik ruim afspraken en bezigheden in NL.
Mijn onderhuurder in Groningen ging mijn flat verlaten. Ik had inmiddels al besloten dat ik dit 'daalders plekje' niet kon missen, dus ik ging terug in mijn flatje aan de voet van de A-kerk. Gemeubileerd voor verhuur, dus IKEA, mijn eigen sfeertje nog in de opslag.
In de regen en winterse duisternis, dat viel tegen,
dus maar weer een weekje naar Malta.
Februari. In Bergentheim stond een boomrooi-dag op de agenda: ik had kapvergunning voor 7 grote bomen. Dat zou een hoop werk, licht en hout opleveren.
Een boomacrobaat met zaag&kabels, zijn vader met een hakselaar.........
Zonen Alexander&Floris en nog een paar stoere sterke vrienden ........
Resultaat: volop licht in huis en schuren vol haardhout.
Ondertussen werden mijn privé spullen weer uit de kelder gehaald en terug gebracht naar mijn senioren appartement, dat na 11 maanden bewoning door een expat uit Azië heel erg vies was. Genoeg werk dus.
Heerlijk om weer tussen mijn lieve vriend(inn)en in Groningen te zijn.
Ik besef terdege dat het heel belangrijk is dierbaren vlakbij te hebben, die je brievenbus leeghalen, plantjes verzorgen, koffie&wijntje en warme schouders hebben.
Maart. Ik vlieg naar Praag. Pieter heeft de 30 bestralingen achter de rug, het is nu afwachten. Zijn geheugen&oriëntatie zijn flink aangetast, dus voor schoonzus Mila ook een zware tijd. We proberen te accepteren en moed te houden en vooral opgewekt te blijven! Mijn gedachten gaan bijna 10 jaar terug, toen ging ik dit traject met mijn lief Hans.
Gelukkig zijn er ook leuke dingen in het leven, ik organiseerde een reünie van onze Vagebond reis. Het was heerlijk elkaar weer te zien, we voelen ons als een grote familie en maken al plannen voor een volgende gezamenlijke trip.
De organisatie Vagebond is na 15 jaar helaas opgeheven, maar we stippelen onze eigen reisjes wel uit. Ik ben al bezig voor een wijnreisje in september.
Helaas hebben de vlinders de winter niet overleefd. Ik heb ze laten verwelken, ik kan niet op afstand verliefd zijn.
Ik had me na 7 kille jaren weer durven koesteren in warme armen, helaas. Ik hoop dat het gemis verandert in een warme herinnering.
De organisatie Vagebond is na 15 jaar helaas opgeheven, maar we stippelen onze eigen reisjes wel uit. Ik ben al bezig voor een wijnreisje in september.
Helaas hebben de vlinders de winter niet overleefd. Ik heb ze laten verwelken, ik kan niet op afstand verliefd zijn.
Ik had me na 7 kille jaren weer durven koesteren in warme armen, helaas. Ik hoop dat het gemis verandert in een warme herinnering.
Morgen begint er voor mij een nieuw levensjaar, dat is me gegeven.
Ik heb weer veel ziekte&verdriet van dichtbij gezien, ik ben blij dat ik door mag!
Het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen.
Ik ga er weer iets moois van maken en daarvoor heb ik jullie nodig.
Ik hoop een aantal van jullie morgen aan de taart te treffen in Groningen, of met pasen aan het gezamenlijk paasontbijt in Twente, of een week later bij het voorjaarsweekend van de camperSolo's in Vessem, of bij mij aan de open haard in Bergentheim.
lieve vrienden,
dankjewel dat jullie er zijn,
liefs van lijn.
